Μάνα μου Ελλάς

[ Αγγελική Κώττη / Ελλάδα / 27.07.15 ]


 Αν είχατε ένα πρόγονο, πεσόντα, φερ’ ειπείν, στο μέτωπο της Αλβανίας ή στα οχυρά του Ρούπελ, δεν νομίζω ότι θα σκεφτόσασταν ποτέ να μερακλώσετε πάνω απ’ το μνήμα του. Να πάτε κάποια νύχτα με φεγγάρι και να στήσετε στο πλάι μια συναυλία με πενιές, έστω και του λεγόμενου «έντεχνου». Να τραγουδήσετε, ας πούμε, «Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα». Όσα ψεύτικα και μεγάλα λόγια άκουσε ων εν ζωή, αρκούν. Τα μνήματα δεν είναι για να επαναλαμβάνονται, τραγουδιστικώς. Στοιχειώδες.

Αλλά φευ. Φαίνεται πως τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Ούτε πως τα μνήματα, οι τύμβοι, τα νεκροταφεία, δεν προσφέρονται για μουσική. Και να ήταν κάποιο requiem, κάποιο πένθιμο κομμάτι, κάτι θρηνητικό, σε κάποια επέτειο, θα έλεγα ας πάει στα κομμάτια τέλος πάντων. Όμως Σταύρος Ξαρχάκος με το (περσινό) πρόγραμμα «Μάνα Μου Ελλάς»; Στον τύμβο των πεσόντων στη μάχη του Μαραθώνα;

Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο είπε πως ο χώρος δεν προσφέρεται για συναυλίες, πως είναι ένα μνημείο θανόντων σε μάχη στο οποίο ΠΟΤΕ δεν έχει γίνει κάτι άλλο εκτός από την τελετή έναρξης του μαραθώνιου δρόμου και πως θα μπορούσε ο δήμος να μεταφέρει την εκδήλωσή του στον αύλειο χώρο του Μουσείου. Για ακατανόητους λόγους όμως,

Α) εξανέστησαν οι γνωστοί αστοιχείωτοι σχολιογράφοι φυλλάδων και βοθροσάιτ και σημειώνουν πως αν δεν ήταν ο (δεξιός) Ξαρχάκος αλλά κάποιος αριστερός, ο τύμβος θα είχε δοθεί και άλλες τέτοιες θεωρίες συνομωσίας. Προφανώς οι ίδιοι αυτοί ελληναράδες πάνε τις νύχτες με πανσέληνο στον τάφο του προπάπου τους και τραγουδάνε καντάδες ή βαριά λαϊκά, ή χιπ- χοπ και γκόθικ. Κι αν έχει πέσει και σε κάποιο πόλεμο, ακόμα καλύτερα. «Άπονη ζωή/ μας πέταξες στου δρόμου την άκρη/ μας αδίκησες»…

 Β) εξανέστη και ο δήμαρχος Μαραθώνα, ο οποίος καταχερίζει το ΚΑΣ χαρακτηρίζοντας με δήλωσή του τα μέλη του συμβουλίου «ανθρωπάκια» και αχαρακτήριστα όντα τα οποία προσέβαλαν τον συνθέτη. Δεύτερον, μιλά για τον (αρχαιολογικό) χώρο λέγοντας πως είχε δεσμευθεί να τον καθαρίσει πριν από τη συναυλία «γιατί είναι σαν αχούρι όπως όλοι οι αρχαιολογικοί χώροι του Δήμου Μαραθώνα!» (και το θαυμαστικό δικό του). Αχούρι λοιπόν ο σεβαστός τύμβος. Και γιατί δεν βάζει ένα χεράκι στον καθαρισμό χωρίς το αντίδωρο της συναυλίας; Δεν ζει σε αυτόν τον δήμο, δεν βλέπει τα προβλήματα και δεν ενδιαφέρεται να βοηθήσει ώστε η κατάσταση να γίνει καλύτερη; Φυσικά, επειδή ο τύμβος έχει το όνομα, δεν αναφέρει πουθενά ότι υπήρξε αντιπρόταση για το Μουσείο Μαραθώνα.

Η προσβολή στο μνημείο δεν υπάρχει καν ως έννοια στην περίπτωσή μας. Κατά τον δήμαρχο, «το μόνο που της έχει απομείνει (σ.σ. της Ελλάδας) είναι τα Αρχαία ο Πολιτισμός και η κληρονομιά των προγόνων μας που εξαργυρώνεται από τον τουρισμό και ανήκει σε όλους μας. Δεν είναι τσιφλίκι κανενός!» (και πάλι δικό του το θαυμαστικό) Η αρχαιότητα και οι πρόγονοι «εξαργυρώνονται από τον τουρισμό» λοιπόν. Δεν θα ήθελα καν να σκεφτώ τι μέλλει γενέσθαι τώρα, που ελέω μνημονίου θα μπουν και στον πολιτισμό μάνατζερ.

Ο Αισχύλος, σκέφτομαι, είχε ζητήσει στον τάφο του να γράψουν μόνο πως ήταν Μαραθωνομάχος. Για καλή του τύχη, δεν τον βρήκαμε ποτέ. Κι έτσι, μπορεί κανείς να μη συγκινηθεί πάνω απ’ το μνήμα του, δεν πρόκειται όμως και να νταλγκαδιάσει.